View More

5 + 5 επιδραστικοί δίσκοι για τους 4LT. και τους Blame Canada

Οι 4LT. υπάρχουν από το 2006 παίζοντας αμερικανοτραφές alternative rock, οι Blame Canada ιδρύθηκαν το 2011 και κινούνται προς indie rock, post-punk και shoegaze μονοπάτια. Αυτό που τους ενώνει, είναι ότι φέτος κυκλοφορούν τις πρώτες τους (ολοκληρωμένες) δουλειές, τις οποίες και παρουσιάζουν τώρα σε ένα κοινό live –μεθαύριο Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου, στη Death Discο. Δίνοντάς μας έτσι την αφορμή να τους ρωτήσουμε για τους δίσκους εκείνους που επηρέασαν όσο τίποτα άλλο τα μέχρι τώρα βήματά τους...

Κείμενο: 4LT. & Blame Canada

4LT.

063best_2.jpg

Pearl Jam: Vitalogy [1994]

ΟK, οτιδήποτε από Pearl Jam μπορεί να θεωρηθεί επιρροή για εμάς. Το Vitalogy έδειξε τον δρόμο για τον πειραματισμό στις φόρμες, χωρίς να αφήνει το συναίσθημα να χαθεί. Και αυτή η αφοπλιστικά ειλικρινής ερμηνεία του Eddie...

Deftones: Diamond Eyes [2010]

Οι Deftones, κοντρολάρουν τις δυνάμεις τους.  Πιο ουσιώδεις,  πιο θετικοί, πιο συναισθηματικοί.  Παράδειγμα του ότι ο έλεγχος στις συνθέσεις σου είναι σημαντικότερος από την ανεξέλεγκτη οργή. Ο δίσκος είναι διαμάντι.

Incubus: A Crow Left Οf Τhe Murder [2004]

Η τρελιάρικη προσέγγιση των Incubus, το αναπάντεχο πάντρεμα αρμονίας και φασαρίας, είναι κάτι το αξιοζήλευτο. Δείχνουν τόσο αυθόρμητα όλα και όμως τα πάντα λειτουργούν για να χτυπηθούμε ακούγοντάς τους.

Muse: Absolution [2003]

Μόνο οι Muse καταφέρνουν να δαμάσουν το χάος που απαρτίζει το σύμπαν τους και να το δώσουν στον ακροατή σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Σε αφήνουν άφωνο με την έμπνευσή τους, τη συνθετική τους ικανότητα, την τελειομανία τους. Και το διασκεδάζουν.

Alice In Chains: Facelift [1990]

Η τέχνη του να κάνεις το κακόκεφο να ακούγεται τόσο ελκυστικό.  Από τις μπάντες που διαμόρφωσαν την αισθητική μιας εποχής η οποία διαμόρφωσε εμάς. Οι μεθυστικές μελωδίες τους, είναι ένα χαρακτηριστικό που χάραξε τα γούστα μας.



BLAME CANADA

063best_3.jpg

Pixies: Doolittle [1989]
 
Ο καλύτερος songwriter ever, ένας Ανδαλουσιανός σκύλος, τρίμετροι κύκλοι/τρένα, ένας πίθηκος που πήγε στον παράδεισο, ο ορισμός της επιδραστικής μπάντας για τους περισσότερους που μας αρέσουν.

Joy Division: Unknown Pleasures [1979]
 
Γιατί απλά δεν γίνεται να το παραλείψεις. Είναι ένας δίσκος που δεν τον ακούς. Τον βιώνεις. Είναι τόσο απλό και τόσο πολύπλοκο ταυτόχρονα. Τόσο εσωστρεφές και τόσο εκτονωτικό μαζί.

Sonic Youth: Daydream Nation [1988]
 
Το ίδιο ακριβώς. Σεμινάριο πρωτοπορίας, αισθητικής, πειραματισμού, όπως και όλη σχεδόν η δισκογραφία τους. Απλά εδώ έχει και το “Teenage Riot”.

Radiohead: OK Computer [1997]
 
To να βλέπεις το βίντεο του “Paranoid Android” μέρα μεσημέρι στο ΜTV, είναι από τις στιγμές των 1990s που καθορίζουν την αισθητική σου, όπως και ολόκληρο το άλμπουμ αυτό.

Mogwai: The Hawk Ιs Howling [2008]

Γιατί όρισαν το post-rock, ήτοι λυρικοτητα, ατμόσφαιρα και ξεσπάσματα που δύσκολα βρίσκεις σε άλλο μουσικό είδος. Και μας αρέσει η λυρικότητα. Μας αρέσουν τα ατμοσφαιρικά περάσματα, αλλά κυρίως μας αρέσουν τα δυνατά κιθαριστικά ξεσπάσματα. Και επειδή εδώ φωλιάζει το “Badcat”.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του.

Πόσο κοντά βρίσκονται τα ρεμπέτικα με τα blues;

Πολυφορεμένη η ατάκα: το Μέσο είναι το Μήνυμα. Το εν λόγω αξίωμα εκστομίστηκε για πρώτη φορά από

FEATURED TODAY

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Και τον Νοέμβριο συνεχίσαμε τις ακροάσεις, λίγο πριν την

Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο τελευταίο του Listomania για το 2020, επιλέγει τους 40 κορυφαίους δίσκους που μένουν από τη

HOT STORIES

Μιας και σε πρόσφατη συνέντευξή του τον χαρακτήρισε «τον δεύτερο χειρότερο παραγωγό σπουδαίου δίσκου μετά τον Jimmy Iovine»...

Μπορείτε να τις απολαύσετε σε ένα εξ' αποστάσεως live, την Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου.

Ακούστε το νέο χριστουγεννιάτικο κομμάτι του project της Meg Remy.

Top