View More

Τζουζέππε Βέρντι - Σιμόν Μποκκανέγκρα

Στιβαρό ανέβασμα μιας όπερας που στροβιλίζεται γύρω από ανθρώπους με διπλές ταυτότητες, με τον Δημήτρη Πλατανιά να στηρίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο χάρη στις επιτακτικές προβολές και την κραταιή του πειθώ...

Χώρος
Εθνική Λυρική Σκηνή (αίθουσα Σταύρος Νιάρχος), Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
19/1/2019
Φωτογράφος
Χάρης Ακριβιάδης & Ανδρέας Σιμόπουλος
Κείμενο: Δημήτρης Μεντές

Η όπερα Σιμόν Μποκκανέγκρα (Simon Boccanegra, 1857) στροβιλίζεται γύρω από ανθρώπους με διπλές ταυτότητες. Ο Αντρέα είναι στην πραγματικότητα ο Φιέσκο και η Αμέλια δεν είναι παρά η Μαρία Μποκκανέγκρα –κόρη του Δόγη Σιμόν της Γένοβας. Ο Αντρέα (δηλαδή ο Φιέσκο) νομίζει τη Μαρία για ορφανό που έχει πάρει κάτω απ' τη φτερούγα του, για να ανακαλύψει ότι είναι ο παππούς της· ο Γκαμπριέλε θαρρεί πως ο Δόγης τον ανταγωνίζεται για την καρδιά της Μαρία, ενώ αυτός είναι ο πατέρας της.

65aaSiBok_2.jpg

Είναι λογικό να χαθεί κανείς σε μία τόσο νεφελώδη πλοκή, ειδικά αν η εκάστοτε παρουσίαση περδικλωθεί σε περίπλοκες αναγνώσεις. Εδώ είναι όμως που κερδίζει η φετινή παράσταση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ως ένα κλασικό, στιβαρό ανέβασμα, που σίγουρα θα ικανοποιήσει το παραδοσιακό κοινό της όπερας, το οποίο κοιτάει τους νεωτερισμούς με μισό μάτι.

Η πανέμορφη μουσική του Τζουζέππε Βέρντι έχει σαφώς πρωταγωνιστικό ρόλο, με το μπατόν της Ζωής Τσόκανου να οδηγεί την ορχήστρα σε μία υπέροχη ανάγνωση της παρτιτούρας του Ιταλού συνθέτη. Κάπως συγγενική με τον λίγο νεότερο Τροβατόρε (1853), η όπερα αυτή δίνει χώρο στις χαμηλές αντρικές φωνές για να έρθουν στο προσκήνιο, με τις δραματικές στιγμές να δονούν την αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Λυρικής.

65aaSiBok_3.jpg

Ο Δημήτρης Πλατανιάς φαίνεται να αισθάνεται πολύ άνετα με αυτούς τους δραματικούς ρόλους, βασιζόμενος σε ένα ερμηνευτικό bravado το οποίο υπογραμμίζει την υφή των χαρακτήρων που ενσαρκώνει. O βαρύτονος στήριξε λοιπόν τον ρόλο του Δόγη πολύ αποτελεσματικά, με επιτακτικές προβολές και κραταιή πειθώ. Αλλά ενώ η δύναμη του Πλατανιά εδράζεται στους υποβλητικούς ρόλους, ο μονωδός παραπατά ελαφρώς όταν καλείται να αποδώσει πιο λεπτές υποκριτικές ισορροπίες, καταφεύγοντας σε μια πιο μασίφ προσέγγιση. Στηρίζει βέβαια τις έντονα δραματικές στιγμές της πάρτας με την πολύ καλοδουλεμένη μέση του περιοχή, αλλά τα άκρα της έκτασής του χάνουν λεπτομέρειας, αφήνοντάς μας να περιμένουμε μία προσέγγιση με περισσότερες αποχρώσεις.

MOVIEWORLD

Ανδρέας Κύρκος

Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για τη σειρά του HBO που προσπαθεί να πει μια απογυμνωμένη μα και εξαιρετικά μεγεθυμένη αλληγορική ιστορία που παίζει με τους ...

FEATURED TODAY

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, ασχολείται ενδελεχώς με το ...

Η χρήση και η σημασία του όρου από τη δεκαετία του ‘30 ως τα τέλη των 70s.

HOT STORIES

Η πλήρης λίστα με όλους όσους διεκδικούν (όχι ο Weeknd) τα φετινά μουσικά  βραβεία.

Για να γιορτάσει το 1 δισ. views του βίντεο, η ποπ σταρ λανσάρει στο Youtube το πρώτο άπειρο μουσικό βίντεο στην ιστορία, το οποίο περιλαμβάνει χιλιάδες ...

Top