View More

Ο Σταύρος Ξαρχάκος στο Παρίσι του 1968

Ο μεγάλος μας συνθέτης διηγείται μια ιστορία από την αυτοεξορία του, στα χρόνια της Δικτατορίας

Αναστασία Τουρούτογλου
Αναστασία Τουρούτογλου

Μια ιστορία από όταν ήταν αυτοεξόριστος στο Παρίσι, κατά τα χρόνια της Δικτατορίας (1968), διηγήθηκε ο Σταύρος Ξαρχάκος στον Θανάση Θ. Νιάρχο, σε μια συνέντευξη που του πήρε ο τελευταίος στα Νέα του Σαββατοκύριακου, με αφορμή τις παραστάσεις που ανεβαίνουν αυτόν τον καιρό στο Gazarte, βασισμένες στη δική του μελοποίηση της Σονάτας του Σεληνόφωτος, του Γιάννη Ρίτσου.

«Είμαι ένας άνθρωπος που τον επηρεάζουν πάρα πολύ οι ήχοι. Όχι μόνο οι ήχοι της φύσης, μιλάω και για τον ήχο σε σχέση με τον συνομιλητή που έχω απέναντί μου», είπε ο μεγάλος μας συνθέτης, εξιστορώντας στη συνέχεια πώς διάφοροι φίλοι του έστελναν τότε στο Παρίσι δίσκους, μεταξύ των οποίων και τη σειρά που έκανε ο Ίκαρος στη Lyra, με ποιητές οι οποίοι διάβαζαν οι ίδιοι ποιήματά τους.

«Δύο ήχοι μου είχαν κάνει τρομερή εντύπωση», λέει ο Ξαρχάκος, «ο ένας ήταν του Ανδρέα Εμπειρίκου. Τον είχα ακούσει τόσες πολλές φορές τον δίσκο, που κατά καιρούς απάγγελνα στους φίλους μου Εμπειρίκο με τον πολύ χαρακτηριστικό τρόπο που διαβάζει ο ίδιος τα ποιήματά του. Και ο άλλος ήχος που μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση ήταν ο τρόπος που διάβαζε ο Ρίτσος τη "Σονάτα του Σεληνόφωτος"... Στη μοναξιά που αισθανόμουν εκείνον τον καιρό, αυτή η φωνή, αλλά και το ίδιο το περιεχόμενο του ποιήματος, υπήρξαν σπουδαία συντροφιά».

 



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο μουσικός εμφανίστηκε στο Fox News για να τα βάλει με την cancel culture και να κρίνει ως επιτυχημένο πρόεδρο

Σε αυτόν θα ακούσουμε ακόμα τον Brian Eno και τον Nick Cave.

FEATURED TODAY

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος γυρνάει στα 90s και τα ambient αυλάκια του Aphex Twin, για να φτιάξει ένα mix που θα μας στείλει στη λήθη.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη αποχαιρετά τον σπουδαίο συγγραφέα που έφυγε από τη ζωή, αφού άφησε το δικό του αποτύπωμα στην ελληνική γραμματεία. Άλλωστε, ήταν από τις

Top